Terug

Het moment waarop ik óók ‘ja’ zei...

Het moment waarop ik óók ‘ja’ zei…

Het is 13 maart 2026.
Ik ben een rondje aan het lopen vanuit mijn hotel in Madrid.
Al wandelend en genietend van de omgeving beland ik op een groot plein.

De zon valt op de rijkversierde gevels van de gebouwen.
Overal hoor ik stemmen, voetstappen en muziek.
Een groep chique aangeklede mensen loopt richting een café.

Nieuwsgierig volg ik op afstand de prachtige dames op hoge hakken en mannen in keurige pakken.
Aan de bar van het kleine café ontmoeten ze nog meer mensen.
Met een koffie in de hand lopen ze naar samen naar buiten.

Er wordt opgewonden en met veel handgebaren gepraat.
Gebiologeerd bestel ik ook een kopje koffie en ga op het terras van het café zitten.
Het is duidelijk dat er wat gaat gebeuren, maar -voor mij- nog niet wat.

Dan ineens verplaatst de groep zich.
Er wordt geklapt, gezongen en gejuicht.
Ik kijk omhoog en zie 2 mensen staan op het balkon van een van de gebouwen.

Wat blijkt? Ik ben nietsvermoedend op het ‘Plaza Mayor’ beland.
Naast het gemeentehuis waar huwelijken worden voltrokken.
En waar allemaal kleurrijke mensen zich verzamelen om dat te vieren.

Na het eerste paar dat toegejuicht is en vertrokken met de groep familie en vrienden meldt er zich een nieuwe groep op het plein.
Ik besluit nog even te blijven zitten en bestel nog een kopje koffie.
Terwijl ik daar van zit te genieten scroll ik een beetje op mijn telefoon.

Er komt een advertentie voorbij.
‘Wil jij ook trouwambtenaar worden?
Je leert alles wat je moet weten om aan de slag te kunnen als trouwambtenaar en/of ceremonieel spreker’.
Iets in mij gaat aan.

Ik voel een hele duidelijke ‘ja’!
Al heel vaak had ik naar cursussen gekeken om babs te kunnen worden.
En kennelijk, vandaag, precies op dit moment, waar ik ongepland op deze plek ben beland, komt dit voorbij.

Het idee om die rol te kunnen vervullen maakt zoveel enthousiasme en energie in me los.
Hoe gaaf zou het zijn als ik babs zou zijn?
Er verschijnt een grote glimlach op mijn gezicht.

Ik zeg ja.
Ja, tegen mijn hartsverlangen om deel uit te maken van een belangrijke dag in het leven van 2 mensen die de liefde willen vieren.
Mensen die het leven willen vieren.

Hoe passend bij mijn levensvisie.
‘Het leven is een feestje, én je mag zelf de slingers ophangen.’
Dat ga ik faciliteren, bij en voor iedereen die mij daarbij in wil huren.

Een ceremonie met persoonlijke aandacht.
Jullie verhalen door mij verteld.
Een Meesterlijk Moment, voor momenten die een leven markeren.

Op mijn website lees je er meer over: Meesterlijk Moment – Voor momenten die een leven markeren