WAT JE CLIËNT JE VERTELT ZONDER IETS TE ZEGGEN…
‘Horloge. Afwezige blik. Stilte.
Het is vrijdagochtend 08.30 uur.
Ik ben net op kantoor.
De notaris belt: migraine, hij komt niet. “Belangrijke klant, weinig tijd, the show must go on.”
De woorden blijven in mijn hoofd rondzingen. Oké dan.
Ik haal de cliënt iets voor negen uur uit de wachtkamer. Begin veertig. Strak in pak. DGA. We gaan zitten.
Ik start de bespreking zoals ik heb geleerd: enthousiast, inhoudelijk, scenario’s schetsen, keuzes bieden, consequenties uitleggen.
Na 15 minuten kijkt hij op zijn horloge.
Zie je wel, denk ik -met in mijn achterhoofd de instructie van de notaris-, hij heeft haast.
Ik versnel.
Tot ik opkijk en schrik: zijn ogen dwalen af, zijn aandacht glijdt weg en hij kijkt op zijn horloge.
In mijn hoofd stapelen de vragen zich op, maar hardop stel ik ze niet.
“Not done”, toch?
Aan het einde van mijn relaas vraag ik: “Welk scenario zou u willen kiezen?”
Hij zegt: “Eerlijk? Ik heb maar de helft gehoord. Ik zit midden in een reorganisatie. Ik moet mensen ontslaan die vanaf het begin in mijn bedrijf werken.”
Oh. Die zag ik niet aankomen.’
Wat non-verbale communicatie zegt -en wat juristen vaak níet leren- lees je in mijn nieuwste artikel voor Mr. Magazine online: Wat je cliënt je vertelt zonder iets te zeggen… – Mr. Online.